جشن تولد عجيبى در خانه رسالت بر پا بود . شادمانى با اشك و خنده با اندوه و درد توأم بود . آرى كه جشن صالحان همواره ميان ترس و اميد ، خنده و گريه جريان مىيابد . اينك اندكى گوش فرا دهيم و بشنويم كه آيا كروبيان نيز در جشن ساكنان اين كانون گرم و ساده نيز شركت دارند يا نه ؟ آرى اينك نجوايى آهسته مىشنويم كه اندك اندك نزديك مىشود . گويى اين نجواى كروبيان است . آنان فضاى خانه را از عطر حضور خود در آكنده‌اند . جبرئيل عليه السلام پيش مىآيد و مىگويد : اى محمّد ! خداوند تو را سلام مىرساند و مىفرمايد : على براى تو به منزلهء هارون است براى موسى . جز آنكه پيامبرى پس از تو نيست . پس اين فرزندت را به نام پسر هارون بخوان . پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد : فرزند هارون چه نام داشت ؟ جبرئيل پاسخ مىدهد : شبير . پيامبر مىفرمايد : امّا زبان من عربى است ! پس پيامبر وى را حسين مىنامد . « 1 » فطرس نيز پيش مىآيد . او فرشته‌اى است ، شكسته بال كه اينك ديگر فرشتگان او را بدين محفل آورده‌اند . فطرس از درگاه خداوند رانده شده بود و همواره در زندان مورد

--> ( 1 ) - « قاموس اللغة » ذيل مادهء شبر و نيز بحار الأنوار ، ج 104 ، ص 111 .